Alıcı-Verici Modülü Port Çıkışı nedir ve Ağ Paket Aracısı ile nasıl kullanılır?

Son zamanlarda breakout modu kullanılarak gerçekleştirilen ağ bağlantısındaki gelişmeler, switch'lerde ve yönlendiricilerde yeni yüksek hızlı portların kullanılabilir hale gelmesiyle giderek daha önemli hale geliyor.Ağ Bağlantıları, Ağ Paket Aracılarıve diğer iletişim ekipmanları. Çıkış portları, bu yeni portların daha düşük hızlı portlarla arayüz oluşturmasına olanak tanır. Çıkış portları, port bant genişliğini tam olarak kullanırken, farklı hızdaki portlara sahip ağ cihazları arasında bağlantı kurulmasını sağlar. Ağ ekipmanlarında (anahtarlar, yönlendiriciler ve sunucular) çıkış portu modu, ağ operatörlerinin bant genişliği talebinin hızına ayak uydurması için yeni yollar açar. Çıkış portunu destekleyen yüksek hızlı portlar ekleyerek, operatörler ön panel port yoğunluğunu artırabilir ve kademeli olarak daha yüksek veri hızlarına yükseltmeyi sağlayabilir.

Nedir?Alıcı-Verici ModülüPort Çıkışı mı?

Port ÇıkışıBu teknik, yüksek bant genişliğine sahip bir fiziksel arayüzün, ağ esnekliğini artırmak ve maliyetleri düşürmek için birden fazla düşük bant genişliğine sahip bağımsız arayüze bölünmesine olanak tanır. Bu teknik esas olarak anahtarlar, yönlendiriciler gibi ağ cihazlarında kullanılır.Ağ BağlantılarıVeAğ Paket AracılarıEn yaygın senaryoda, 100GE (100 Gigabit Ethernet) arayüzü birden fazla 25GE (25 Gigabit Ethernet) veya 10GE (10 Gigabit Ethernet) arayüzüne bölünür. İşte bazı özel örnekler ve özellikler:
​
->Mylinking™ Ağ Paket Aracısı (NPB) cihazında, örneğin aşağıdaki NPB'de olduğu gibiML-NPB-3210+100GE arayüzü dört adet 25GE arayüzüne, 40GE arayüzü ise dört adet 10GE arayüzüne bölünebilir. Bu port bölme modeli, özellikle hiyerarşik ağ senaryolarında kullanışlıdır; bu senaryolarda düşük bant genişliğine sahip bu arayüzler, uygun uzunlukta kablo kullanılarak depolama aygıtı karşılıklarıyla iç içe geçirilebilir.

->Mylinking™ Ağ Paket Aracısı (NPB) ekipmanına ek olarak, diğer marka ağ ekipmanları da benzer arayüz bölme teknolojisini desteklemektedir. Örneğin, bazı cihazlar 100GE arayüzlerini 10 adet 10GE arayüzüne veya 4 adet 25GE arayüzüne ayırmayı desteklemektedir. Bu esneklik, kullanıcıların ihtiyaçlarına göre bağlantı için en uygun arayüz tipini seçmelerine olanak tanır.

->Port Breakout, ağ oluşturma esnekliğini artırmakla kalmaz, aynı zamanda kullanıcıların gerçek ihtiyaçlarına göre doğru sayıda düşük bant genişliğine sahip arayüz modülü seçmelerine olanak tanıyarak satın alma maliyetini düşürür.
->Port Breakout işlemi yapılırken, cihazların uyumluluk ve yapılandırma gereksinimlerine dikkat etmek gerekir. Örneğin, bazı cihazların, yazılım güncellemesinden sonra trafik kesintisini önlemek için bölünmüş arayüz altındaki hizmetleri yeniden yapılandırması gerekebilir.

Genel olarak, port bölme teknolojisi, yüksek bant genişliğine sahip arayüzleri birden fazla düşük bant genişliğine sahip arayüze bölerek ağ ekipmanlarının uyarlanabilirliğini ve maliyet etkinliğini artırır; bu, modern ağ yapımında yaygın bir teknik yöntemdir. Bu ortamlarda, anahtarlar ve yönlendiriciler gibi ağ ekipmanlarında genellikle SFP (Small Form-Factor Pluggable), SFP+, QSFP (Quad Small Form-Factor Pluggable) veya QSFP+ portları gibi sınırlı sayıda yüksek hızlı alıcı-verici portu bulunur. Bu portlar, fiber optik veya bakır kablolar üzerinden yüksek hızlı veri iletimini sağlayan özel alıcı-verici modüllerini kabul edecek şekilde tasarlanmıştır.

Alıcı-Verici Modülü Port Çıkışı, tek bir portu birden fazla çıkış portuna bağlayarak kullanılabilir alıcı-verici port sayısını artırmanıza olanak tanır. Bu özellik, özellikle Ağ Paket Aracısı (NPB) veya ağ izleme çözümüyle çalışırken kullanışlıdır.

 

OAlıcı-Verici Modülü Bağlantı Noktası ÇıkışıHer zaman müsait mi?

Bağlantı kesme işlemi her zaman kanallı bir portun birden fazla kanalsız veya kanallı porta bağlanmasını içerir. Kanallı portlar her zaman QSFP+, QSFP28, QSFP56, QSFP28-DD ve QSFP56-DD gibi çok şeritli form faktörlerinde uygulanır. Tipik olarak, kanalsız portlar SFP+, SFP28 ve gelecekteki SFP56 dahil olmak üzere tek kanallı form faktörlerinde uygulanır. QSFP28 gibi bazı port tipleri, duruma bağlı olarak bağlantı kesme işleminin her iki tarafında da olabilir.

Günümüzde, kanalize edilmiş portlar 40G, 100G, 200G, 2x100G ve 400G'yi, kanalize edilmemiş portlar ise 10G, 25G, 50G ve 100G'yi içermektedir, aşağıdaki şekilde gösterildiği gibi:

Breakout Özellikli Alıcı-Vericiler

* Dalga boyları, lifler veya her ikisi.

Alıcı-Verici Modülü Port Çıkışının nasıl kullanılabileceğiAğ Paket Aracısı?

1. Ağ aygıtlarına bağlantı:

NPB, genellikle ağ anahtarları veya yönlendiricilerindeki yüksek hızlı alıcı-verici portları aracılığıyla ağ altyapısına bağlanır.

Bir Alıcı-Verici Modülü Port Dağıtıcısı kullanılarak, ağ cihazındaki tek bir alıcı-verici portu, NPB üzerindeki birden fazla porta bağlanabilir ve bu da NPB'nin birden fazla kaynaktan trafik almasını sağlar.

2. İzleme ve analiz kapasitesinin artırılması:

NPB üzerindeki bağlantı noktaları, ağ izleme cihazları, ağ probları veya güvenlik cihazları gibi çeşitli izleme ve analiz araçlarına bağlanabilir.

Bu, NPB'nin ağ trafiğini aynı anda birden fazla araca dağıtmasını sağlayarak genel izleme ve analiz yeteneklerini geliştirir.

3. Esnek trafik toplama ve dağıtımı:

NPB, dağıtım portlarını kullanarak birden fazla ağ bağlantısından veya cihazdan gelen trafiği bir araya getirebilir.

~ Ardından, toplanan trafiği uygun izleme veya analiz araçlarına dağıtabilir, bu araçların kullanımını optimize edebilir ve ilgili verilerin doğru yerlere iletilmesini sağlayabilir.

4. Yedeklilik ve arıza durumunda devreye girme:

~ Bazı durumlarda, Alıcı-Verici Modülü Port Çıkışı, yedeklilik ve arıza durumunda devreye girme yetenekleri sağlamak için kullanılabilir.

~ Çıkış portlarından birinde sorun oluşursa, NPB trafiği başka bir kullanılabilir porta yönlendirebilir ve böylece sürekli izleme ve analiz sağlanır.

 

Ağ yöneticileri ve güvenlik ekipleri, Ağ Paket Aracısı ile Alıcı-Verici Modülü Port Çıkışı kullanarak izleme ve analiz yeteneklerini etkin bir şekilde ölçeklendirebilir, araçlarının kullanımını optimize edebilir ve ağ altyapıları üzerindeki genel görünürlüğü ve kontrolü artırabilirler.